16 Kasım 2022 Çarşamba

KURUYAN YAPRAK MİSALİ



Ahh Kasım... Bir parça sevincin ardından yitirilen nefesle koca bir hüzün ülkesi oldun yüreğimde. 

Yakın zamanda, bir ezgi dolandı dilime:
"Ölüm gibi düşer aciz oluşum aklıma
Hazanların nazlı kızı sonbahar" diye. İlk kez dinlemediğim halde neden bu defa bu kadar takıldım bu sözlere bilemedim bir süre. Ölümün aciz düşürdüğü bu gün anladım ki bir hiss-i kablel vukuymuş, beni günler sonrasına hazırlamak isteyen. 

Geçmişten yana eksildikçe büyüyor hüznü kalbimin. Dünya hayatından giden her insan  götürüyor bir çok şeyi kendiyle beraber. Kalıyor belki geride; el emeği işleri, okuduğu son kitabı, giydiği son pijaması, çıkardığı son çorabı, varsa gözlüğü, telefonu, eşi, çoluğu, çocuğu... Ama yitiyor sıcaklığı, nefesi, gülümsemesi, candan kucaklaması, sarıp sarmalaması... Hatıralar ne kadar hafızalarda kalsa da silikleşiyor zamanla yitip gidenler. Ve biz geçmişten yana bir parça daha eksilmiş oluyoruz. 

Geçmiş ki geleceğimizin temel taşıdır. Bu yüzden eksildikçe sendeletiyor bizi. Eksilen her kişide yeni bir sorumluluk çöküyor belki de omuzlarımıza. Geçmiş biz oluyoruz belki artık zamanla. Geçmişte yanımızda olanlarsa bir başka alemde bekliyorlar bizleri, yeni bir başlangıç için. 

Bir vuslat anı var bunu muştuluyor Allah...
Bir vuslat anı var bununla dayanıyor tüm firaklara Peygamber (sav). 
Bir vuslat anı var bunu söylüyor tüm ehl-i kalb diller.
Bir vuslat anı var buna inanıyor mümin gönüller.
O vuslat ki olmasa nasıl dayanır insan ölümle gelen müfarakatın acısına!
Hüzünlenen kalplerle, yaşaran gözlerle, titreyen seslerle, duaya duran ellerle bu vuslatın tesellisine sığınıyoruz her ölümde. 

Hazandan öğrendik biz, baharda yeşersin diye kurumuş bir yaprağa yürekteki muamma umutları dahi yazmayı. Kuruyan bir yaprak misali ölüm şimdi avucumda. Anılar, konuşmalar, gülüşmeler, mazi gözlerimde bir film şeridi gibi geçmekte. Kalemim, gözyaşım bu sefer. Yeni bir baharda yeşersin diye beklediğim vuslat umudum ahirette.

Burası dünya…
Yitip gidenler...
Arda kalanlar...
Zarif’ce bir edayla "İçimiz hep bir hoşçakal ülkesi"…
Vesselam... 


MERVE UYANIK YENER 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder