İyi günde mi yanında olmalı dost dediğin yoksa kötü günde
mi?
Mutluyken mi hakiki dosta ihtiyaç duyar insan yoksa ağlarken mi?
Sevincini mi dostla paylaşmayı ister herkes yoksa hüznünü
mü?
***
Zaman değişmiş aziz Dost’um..!
Kadim olmak zorlaşmış…
Herkes olabiliyormuş artık kötü gün dostu da, iyi gün
dostu olmak maharet ister hale gelmiş…
Oysa eskiden, kötü günde bulunamayan dostlardan yakınırdı
kırgın yürekler…
Yalnız ağladığı günlere hayıflanırdı gözler…
Hıçkırıkları sarılmasıyla dindirecek bir kucak, akan
yaşları kurutan bir mendil uzatacak el bulamadığına üzülürdü insan…
***
Zaman değişmiş aziz Dost’um..!
İnsan insanın mutluluğuna sevinemez olmuş. Belki hasetti
buna sebep belki kıskançlık belki de… belki de akla gelen her şeydi…
Paylaşılamamış küçük bir mutluluk, çoğalır da ikimizi de
kuşatır, mutlu eder endişesiyle!
Paylaşılamamış küçük sevinçler, büyük mutlulukları
getirir tasasıyla!
***
Zaman değişmiş aziz Dost’um..!
Paylaştıkça çoğalan mutluluklar gerilerde kalmış…
Peki Ey DOST; biz neresindeyiz bu zamanın?
MERVE
UYANIK