BİR BAŞKA KASIM

Geldi benim mevsimim.

Hazan'ım... 

Hazan'ın içinde parlayan ayım... 

Kasım'ım... 

***

Sen ey KASIM...

Adına yazılar yazdığım nadide ayım. 

Hayata başlangıcımın nişanesi olarak, 

Çocukluğumdaki karlı günlerin muştusu olarak, 

Sevdiklerimin doğuşuna tanık olarak, 

Nikahıma şahit kalarak... 

Sevincim oldun nice yıllar...  

Ve yine sen ey KASIM... 

Artık göremediğim karlarınla, 

Bambaşka ikliminle,

Baba yarısını ebedi aleme yolculukla...

Hüznüm de oldun en nihayet.

Ben mevsimlerden en çok Hazan'ı, aylardan Kasım'ı sevdim.

Bunca sevinç bir hüznü nasıl ağırlar artık bilmem. 

İçinde sevinçlerimi gölgede bırakacak, boğazımda düğümlenmiş bir hüzün yer alsa da. 

Senin bende yerin bir başka. 

         Yıllar evvel yazdığım bir not düşüyor hatr'ıma;

"Hazan'dan söyle bana... 

Ne de olsa, hüzünle mutluluk müşterektir bizim soframızda. Hazan'dan söyle "Hazan'ın Nazlı Kızı'na..." diye. 

Sevinçlerime ve dahi hüznüme ortak ettim seni ey KASIM. 

Yüzümde tebessüm, gözümde nemli bir bulut, içimde gözyaşıyla karşılamak varmış seni artık.

Bir başka Kasım var artık önümde.

Hüzünlü tebessümlerden müteşekkil...

 Bir kere daha sevinçlerimi ve dahi -yılı yeni dolacak- hüznümü anımsatmak için hoş geldin ömrüme.. 

Hoş geldin Hazan'ımın incisi.. 

Hoş geldin ey KASIM...  

 

Ben hüzünlü tebessümler yolcusu...  

Ben bir Kasım nazlısı...

Ben Hazan'ın Nazlı Kızı...

MERVE UYANIK YENER